Kula evlerinin hepsinde küçük de olsa bir avlu yer alır. Avlu en az üç metre yükseklikte bir duvarla çevrelenmiştir. 18. Yüzyıl ve 19. Yüzyılın ilk yansındaki örneklerde eve giriş, çoğunlukla avludaki çift kanatlı ahşap bir kapı ile sağlanır. Daha az olarak Hacı Recepler Evinde olduğu gibi kapıdan hayat altına girilir, sonra avluya geçilir. Bu durum daha çok geç dönem örneklerinde karşımıza çıkar. 19. yüzyılın ikinci yarısından sonra yapılan iç veya orta sofalı plan tipindeki evlerde Beyazoğlu Evinde olduğu gibi kapı doğrudan hayata açılır; aynca bir de avlu kapısı bulunur. Avlu Kula evlerinde kayrak taşı döşelidir. Hayat altında üst kat hayatını taşıyan ahşap direkler vardır.
Kula evleri genellikle iki katlıdır. Zemin katta ahır, kiler, mutfak gibi mekanlar yer alır. Hela ve bazen fırın, çoğunlukla avlunun bir köşesindedir. İç sofalı evlerde hela evin içine ahnımştır. Yıkanma işlemi genellikle odalarda yapılmakla birlikte Küçük Göldeliler ve Bekirbeyler evlerinde ayrıca birer hamam yer alır. Bazı örneklerde zemin kodunun altına bodrum katları yapılmıştır ki büyük küplerin bulunduğu bu mekanlar yiyeceklerin korunduğu, soğutucu görevini üstlenen yerlerdir. Bozerler ve Beyoğlu evlerindeki gibi açık sofalı evlerin bazılannda zemin kat ile üst kat arasında bir ara kat yer alır. Basık ve süslemesiz tutulan bu katın odalan kışın oturmak için kullanılmaktadır. Evin plan tipini belirleyen üst katta günlük yaşamın
geçtiği oturma mekanlan bulunur. Açık sofalı evlerde genellikle üst katın bir cephesi sokağa, bir cephesi de avluya bakar. Hayatın sokağa bakan cephesi kapatılarak buraya ahşap kafesli ya da pannakhkh pencereler yerleştirilmiştir. Avluya bakan yönü erken örneklerde açıkken, geç dönem evlerinde came kanla kapatılmış tır. Bozerler Evinde görüldüğü gibi, hayatın bir ucunda yer alan köşk uygulaması yaygındır. Burası özellikle yazın otrulan, etrafı açık ve manzaralı, havadar yerlerdir. üst katlardaki odalardan bir veya ikisi baş odadır. Bunlar daha özenle süslenmişlerdir ve genellikle sokak tarafındadırlar. Türk evlerinde çeşitli amaçlara göre dÜzenlenen odalara rastlanmaz, her oda yemek yeme, yatma, oturma ve benzeri eylemleri karşılar. Kula evlerindeki odalar da muhtelif şekillerde kullanılnuştır. Bununla birlikte baş oda genellikle misafirler için aynımıştır.
Odalar Türk evi odaların bütün özelliklerine sahiptir. 18. yüzyıl ve 19.yüzyılın ilk yarısındaki örnekler diğer merkezlerdeki Türk evlerinde de görüldüğü gibi genellikle sekiüstü ve sekialtı olmak üzere iki bölüme ayrılmıştır. Bu ayın hem kod farkıyla, hem de ahşap parmaklık veya kemerlerle belirtilmiştir. Pahlanmış köşelerdeki tek kanatlı kapıdan sekialtındaki pabuçluğa girilir. Sekialtında yüklük, gözenekler, dolap ve gusülhane yer alır. Sekiüstünde sedirler, raf, ocak ve dolaplar bulunur. Ocaklar yüklük duvanna dik olan duvardadır ve alçı veya ahşap davlumbazlıdır. Sekialtı bölümü Kula evlerinde standart bir düzen gösterir. Odanın yüklük cephesi diye adlandırabileceğimiz duvarında gusülhane-gözenekler-yüklük-gözenekler-pabuçluk şeklinde bir sıralanma mevcuttur. Yüklüğün pabuçluk yönündeki yan yüzünde ve gusülhane dolabına dik duvarda birer dolap mutlaka bulunur. Dolapların üzerinde göz tabir edilen nişler vardır. Yüklükler kapaksızdır. Yüklükle tavan arasındaki kısım Hacı Recepler Evi dışındaki örneklerde boş bırakılmıştır. Hacı Recepler Evinde ise kemerli bir galeriyle değerlendirilmiştir. Bu uygulama Kula evleri içinde tektir. Sekialtı ve sekiüstü kısımlarına aynlmayan odalarda da saydığımız özellikler geçerlidir. Kula evlerinde odalar, hayata ve sokağa açılan pencereleri sayesinde bol ışık alırlar. Hayata açılan pencereler genellikle üç 'er tanedir. Üst katlardaki pencereler çift sıralı düzenlenmiştir. Alt sırada ahşap parmaklıklı veya kafesli, ahşap kepenkli düşey dikdörtgen pencereler, üst sırada duvarın iç ve dış yüzünü sınırlayan alçı şebekeli tepe pencereleri yer alır. Oda kapılan tek kanatlıdır. Kapı açıklıklannda yükseklik 200-240 cm., genişlik 80-90 cm. arasında değişir. Açıklıklann üstünü dilimli kemeri andıran bir süs kemeri sınırlandır.
19. yüzyılın ikinci yansından sonraki evlerde ise sekiüstü ve sekialtı ayırımından vazgeçilmiştir. Pabuçluk, gözenekler ve tepe pencereleri ortadan kalkmış tır. Yüklükler kapaklıdır ve tavana kadar yükselirler. 19. yüzyıl sonu, 20.
yüzyıl başına tarihlenen Tokat evlerinden bir çoğunda da yüklük tavana kadar yükselir. Duvarlara çiçeklik denilen nişlem açılmıştır. Kapılar pahlı köşelerden alınmış, çift kanatlı uygulamalar başlamıştır.Kapı açıklığını üstten sınırlandıran kemerlere de bu dönem örneklerinde satlanmaz. Erken örneklerde odalar düz ahşep tavanla örtülürken geç dönemde Zabunlar Evinde olduu gibi bağdadi kubbe, Gülmezler Evinde olduğu gibi bağdadi haç tonozla örtülebilmektedir.
